ประวัติบ้านหนองไผ่ล้อม

วันนี้ บรรยากาศมันคึ้ม ฟ้า คึ้ม ฝน มานั่งอยู่คนเดียวดลยนึกถึงความหลังเมื่อครั้งเก่า เอ๊ะ รึว่า เราแกแล้วนี่ จึงอยากจะเล่าถึงประวัติของบ้าหนองไผ่ล้อม หมู่ที่ 7 ตำบลดอนดึง แห่งนี้ ให้ฟังซักเล็กน้อย
         เดิมบ้านหนองไผ่ล้อม แห่งนี้ เป็นส่วนหนึ่งของบ้านกุดขาม หมู่ที่ 2 ตำบลดอนดึง อำเภอบ้านหมี่ จังหวัดลพบุรี ขณะนั้นมีนายสำราญ  ฟูบุญมา เป็นผู้ใหญ่บ้าน เนื่องจากเป็นพื้นที่ห่างไกลกันการติดต่อข้อราชการ การดูแลสารทุกข์สุขดิบก็ไม่ค่อยทั่วถึง ขณะนั้นนายนกแก้ว ดำเนินลอย เป็นผู้อาวุโส ในชุมชนร่วมกับนายสำราญ  ฟูบุญมา ผู้ใหญ่บ้าน และนายวันชัย  ธงภักดิ์ ซึ่งเป็นพัฒนากร รับผิดชอบตำบลดอนดึงในขณะนั้น จึงได้มีการวางแผนที่จะทำการแยกหมู่บ้าน เพื่อให้สะดวกในการบริหารงาน การดูแลทุกข์สุข ของพี่น้องประชาชนก็จะได้เป็นไปอย่างทั่วถึง จึงได้ทำการออกประชุมเวทีประชาคมเพื่อขอความเห็นชอบจากประชาชนทั้งหมู่บ้าน เมื่อประชาชนให้ความเห็นชอบ จึงได้มีการเสอขอเพื่อจีงได้มีกำรเสนอไปยังจังหวัดเพื่อจัดตั้งเป็นหมู่บ้านใหม่ โดยใช้ชื่อ ว่า บ้านหนองไผ่ล้อม เป็นต้นมา โดยมีนายนกแก้ว ดำเนินลอย เป็นผู้ใหญ่บ้าน คนแรก

สถานการณ์ฟาร์มโคนมรายย่อย

รัชนีวรรณฟาร์ม โดยคุณรัชนี  มั่นหมาย สาวแกร่งแห่งทุ่งหญ้า ดอนดึง มาเล่าสู่ ความอัดอั้นตันใจ ให้คาวบอยบ้านหมี่ ฟังว่า

                สถานการณ์การเลี้ยงโคนมในปัจจุบัน กำลังจะเดินเข้าสู่เส้นทางที่ตีบตัน ผู้เลี้ยงโคนมรายย่อย ที่มีแม่โคไม่มากนัก รีดนมได้ไม่ถึงวันละ หนึ่งร้อยกิโล หากทุนไม่หนาจริง ไม่ดกจริง พ่อแม่ไม่ทิ้งมรดกให้มากจริง และที่สำคัญใจรักอาชีพการเลี้ยงโคนมจริง อยู่ลำบาก เนื่องจากสถานการณ์ปัจจุบันราคาอาหารข้นของโคนมแพงจนไม่รู้จะแพงยังไง หลับหูหลับตาขึ้น ไม่ดูภาวการณ์ของผู้เลี้ยงเลยว่าเขาอยู่กันอย่างไร อยู่กันได้หรือไม่ แต่ราคานมดิบที่รีดได้ราคาไม่กระเตื้อง พอมีการพูดคุยเรื่องราคาหน่อย ภาครัฐไม่มีใครมาสนใจเลย หากปล่อยให้สถานการณ์เป็นอย่างนี้ รับรองว่าอาชีพการเลี้ยงโคนมของเกษตรกรรายย่อยจะต้องล้มหายตายจากไปกันเรื่อย ๆ

สถานการณ์อย่างนี้ รัชนีวรรณฟาร์ม พยายามประคับประคองฟาร์มให้อยู่ เพราะเป็นมรดกของพ่อแม่ ที่ท่านได้สร้างจากน้ำพักน้ำแรงของท่านมา ที่สำคัญอยากจะสร้างฟาร์มให้เป็นแหล่งเรียนรู้ด้านการเลี้ยงโคนมให้แก่นักศึกษา และผู้สนใจ ฝากความนี้ ไปยังภาครัฐ และผู้ที่มส่วนเกี่ยวข้องด้วย ช่วยหันมาดูแลฟาร์มโคนมรายย่อยด้วยก่อนที่ภูมิปัญญาด้านการเลี้ยงโคนมจะสูญหายไปจาก สังคมเกษตรกรไทย นั่นเอง